ΑΚΑΛΥΠΤΗ ΕΠΙΤΑΓΗ: ΑΔΙΚΟΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ (ΜΠΠ3402/ 2019)

Κατά το άρθρο 79 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 «περί επιταγής», εκείνος που εκδίδει επιταγή που δεν πληρώθηκε από τον πληρωτή, γιατί δεν είχε σ’ αυτόν αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο της έκδοσης της επιταγής ή της πληρωμής της, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών.


Στην περίπτωση επιταγής, η οποία αν και εμφανίστηκε από τον κομιστή προς πληρωμή στην πληρώτρια τράπεζα, δεν πληρώθηκε ελλείψει διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη,

παρέχονται στον κομιστή οι εξής δυνατότητες:

1. άσκηση αναγωγής, σύμφωνα με το Ν.5960/1933 αρ.40, κατά του εκδότη, λοιπών οπισθογράφων και τυχόν τριτεγγυητών (άρθρο 40 Ν. 5960/1933),

2. αγωγή αποζημίωσης από την αδικοπραξία (914 ΑΚ, αρ. 79 ν. 5960/1933), με σωρευόμενο αίτημα προσωπικής κράτησης κατά εκδότη ακάλυπτης επιταγής (1047 ΚΠολΔ),

3. κατάθεση έγκλησης για την ποινική δίωξη του εκδότη (αρ. 79 ν. 5960/1933).


  • Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, απαιτείται:

1) έκδοση τυπικά έγκυρης επιταγής

2) υπογραφή του εκδότη

3) εμπρόθεσμη εμφάνιση της επιταγής προς πληρωμή

4) έλλειψη αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων στον πληρωτή, οπωσδήποτε κατά το χρόνο εμφανίσεως της επιταγής προς πληρωμή, υποκειμενικά δε γνώση και θέληση των στοιχείων της πράξεως, δηλαδή της εκδόσεως επιταγής που είναι ακάλυπτη (ΑΠ (Ποιν) 858/2016, ΑΠ (Ποιν) 891/2015, ΑΠ (Ποιν) 671/2013 ΤΝΠ NΟΜΟΣ).

Περαιτέρω, αναφορικά με την υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, αρκεί και ενδεχόμενος δόλος του εκδότη ως προς την έκδοση ακάλυπτης επιταγής. (αρ. 79 του Ν. 5960/1933, 27 ΠΚ), (ΟλΑΠ 29/2007, ΑΠ 1008/2010, ΑΠ 966/2006, ΑΠ 1069/2017 NΟΜΟΣ, ΑΠ 671/2013 ό.π., ΑΠ 1051/2012, ΜΕφΛαρ 7/2017 NΟΜΟΣ).


  • Αδικοπρακτική ευθύνη εκδότη (914, 932, 297, 298 ΑΚ)

Όταν στοιχειοθετείται το ποινικό αδίκημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, δημιουργείται παράλληλα και αστική ευθύνη από αδικοπραξία.

Για να υπάρχει αδικοπραξία απαιτείται παράνομη και υπαίτια πράξη από την οποία προξενείται κατ’ αιτιώδη συνάφεια στον νόμιμο κομιστή της επιταγής η υλική ζημία εκ της μη εισπράξεως του ποσού της εν λόγω επιταγής κατά τον χρόνο εμφανίσεώς της προς πληρωμή. Ως αποτέλεσμα της αδικοπρακτικής ευθύνης του εκδότη, είναι και επακόλουθη ευθύνη προς αποζημίωση.

Συνεπώς, κατά τ’ άρθρα 914 και 932 ΑΚ, ο εκδότης ακάλυπτης επιταγής ευθύνεται σε αποζημίωση κατ’ αρχήν βάσει του ποσού της επιταγής και σε εύλογη χρηματική ικανοποίηση της προκληθείσας ηθικής βλάβης του νόμιμου κομιστή της. (Ολ.ΑΠ 29/2007, ΑΠ 1069/2017 ό.π., ΑΠ 1008/2010, ΜΕφΛαρ 7/2017 ό.π.).


  • Ποιές οι αξιώσεις του κομιστή κατά του εκδότη της ακάλυπτης επιταγής;

Στην περίπτωση που ασκείται αγωγή από αδικοπραξία εξαιτίας εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, ο ενάγων μπορεί να ζητήσει αποζημίωση όχι μόνο για το ποσό της επιταγής, αλλά και για κάθε άλλη ζημία που υπέστη από την σε βάρος του αδικοπραξία του εκδότη της επιταγής, καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής του βλάβης αλλά και τους τόκους από την επίδοση της αγωγής (ΑΚ 346).

Η αξίωση αυτή προς αποζημίωση κατά το άρθρο 914 ΑΚ συρρέει παράλληλα με την αξίωση από το νόμο περί επιταγών (άρθρο 40), διότι, όπως γίνεται δεκτό, επί συρροής αξιώσεων από συμβατική και αδικοπρακτική ευθύνη, οι οποίες τείνουν στον ίδιο σκοπό, δηλαδή στην ικανοποίηση της ίδιας παροχής, απόκειται στον δικαιούχο να ασκήσει οποιαδήποτε από αυτές προτιμά, με τον περιορισμό ότι η ικανοποίηση της μιας επιφέρει αντίστοιχη απόσβεση και της άλλης (ΕφΑθ 6286/2000 Δνη 42. 202, ΕφΘεσ 308/1998 ΔΕΕ 1998. 304).


  • Ευθύνη εις ολόκληρον για νομικά πρόσωπα και εκπροσώπους αυτών.

Σε περίπτωση έκδοσης ακάλυπτης επιταγής στο όνομα του νομικού προσώπου, ευθύνεται αδικοπρακτικά και το ίδιο το νομικό πρόσωπο, βάσει 71 ΑΚ, όπου ορίζει ότι : “Για τις πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που το αντιπροσωπεύουν, εφόσον η πράξη ή παράλειψη έγινε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί και δημιουργεί υποχρέωση προς αποζημίωση. Το υπαίτιο πρόσωπο ευθύνεται  επιπλέον εις ολόκληρον“. (ΕφΠειρ 822/2003 ό.π., ΕφΑθ 4704/1998 Δνη 39. 1365, ΕφΠειρ 665/1999 Δνη 41. 491, Μάρκου Δίκαιο επιταγής εκδ. 1995 σελ. 311).


  • Αίτημα Προσωπικής Κράτησης κατά εκδότη ακάλυπτης επιταγής, (ΚΠολΔ 1047)

Το αίτημα για προσωπική κράτηση του εναγομένου σωρεύεται με την αγωγή για ακάλυπτη επιταγή με τη βάση της αδικοπραξίας, που είναι συμβατή προς το αίτημα της προσωποκράτησης του υπαιτίου ως μέσον αναγκαστικής εκτέλεσης. (ΑΠ 133/2001 ΕλλΔνη 42.699 , ΕφΑθ 297/2018, ΕφΑθ 2730/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 2551/2008 ΔΕΕ 2008. 1146).

Σύμφωνα με ΚΠολΔ 1047, προσωπική κράτηση διατάσσεται στις περιπτώσεις που ορίζει ρητώς ο νόμος και η διάρκεια της μπορεί να εκτείνεται έως ένα έτος. Δεν διατάσσεται προσωπική κράτηση για απαίτηση δικαστικών εξόδων που επιδικάστηκαν από πολιτικό δικαστήριο ή για απαίτηση μικρότερη από τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ.



Η Μαριάντζελα Φραγγή είναι δικηγόρος και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χαλκίδας

LLM Εμπορικού και Εταιρικού Δικαίου

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. 2221181308

e-mail: mariafr.lawoffice@gmail.com

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι 131616223_3586906204724989_4341998669420592615_o-1024x558.jpg

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *